Yeşil (Ankara – 1945) | M.Nüzhet Erman | Page 4
M.Nüzhet Erman

Gagasında haber , beyaz güvercin, Konacak bir sabah penceremize. Renkli sevincini bildirmek için Dallar eğilecek yavaşça bize. Yeniden açacak kuruyan çiçek. Yeniden ötmeye koyulacak kuş, Komşumuz : Sulh olmuş, derken gülecek,...

Neden hatırlatır ölümü ,bahar ? O şenletse bari dünyayı biraz. Kara haberlerle yiiklü bulutlar, Neden eskisinden çok daha beyaz ? Yaşamak dururken tasasız ve hür, Açılmadan neden kurur tomurcuk ? O...

Kaleleri topa tutup basanlar, Yelken direğine adam asanlar , Siyah bayrakları kuru kafalı Korsaıılar, korsanlar, yiğit korsanlar. Bitmek bilmiyen kırk gün, kırk geceler, Of, deyince yerden biten cüceler, Sehcr yüzlü, ürkek...

Ufkumda dalların renkli bayramı, Sardım yapraklarla gönül yaramı, Yarla benim yeşil açtı aramı,   O incecik yaprak eli elimde, Adı türkü, rengi masal dilimde.   Yeşil olduğundan güzel bu dünya Ve...