TÜRK ALFABESİ | M.Nüzhet Erman

TÜRK ALFABESİ

(A)

(Anadolu)

<< Köylü efendimizdir >> demişti Atatürk

O hala kuru kuruya efendi – biz çoktan sayın bayız’

<< Arapça mı okunsun – Türkçe mi ezan >>

Eller Ayda – biz yağmur duasındayız

<<Fert başına düşen milli gelir – falan – filan >>

Derken sabahları bulgur çorbasıındayız

<< Açıktadır köylerde pis su ve lağımlar >>

Arayıp bulma değil – örtme çabasındayız

<< Yüzyıllarca gerideyiz – ortak pazar ülkelerinden >>

Desene kağnı arabasındayız

Onu bilirim ben – onu söylerim Daha biz Anadolu’nun (A) sındayız

(B)

(Bağımsız)

Kar selidir ilkbahararda – akıl ve yürek

Ne gem tanır – ne baraj – deli ve gür

Gözünü hür dağlarda açan bir yörük

Yapamaz rüzgarsız – ovada ölür

Ölür ama – (paraya – mideye ve zorbaya inat)

Sapınadek bağımsız – kartal kadar hür

(C)

(Cumhuriyet)

Tarif edilir – uzun uzun

Şöyleymiş – şuymuş veya buymuş cumhuriyet

Ne ise ne -önemli olan

Bir güzel adet – huymuş cumhuriyet

Efendi ve gün görmüş halkıma

Kaftan gibi yakışmış – uymuş cumhuriyet

(D)

(Demokrasi)

İşte yiğitlerin – ozanların beslediği ulu ırmak

İşte halk – işte Yunus Emre – işte Hacı Bektaş Pir

Hamuru kimyasal ama – mayası muhabbet

Ne köledir insan – ne Allah’ın gölgesidir

Ekince dagalanır – kavaklarca hışırdar

Uğuldar meydanlarda – bu halkın sesidir

Meşrutiyet ve tek partili günleri okuduk – gördük

Umut kapımız demokrasidir

<< EGEMENLİK KAYITSIZ ŞARTSIZ ULUSUNDUR >>

Balım Sultan Türbesindeki karadut misali

Ya masmavi – tekmil güneş – ya bembeyaz – silme karda

Bir kavruk ağaçtır Anadolu – yaşı unutulmuş

Kökü köylerde – meyvası okullarda

Kaldırılan kazanlardan – asi ve eşkiyadan

Süregelen savaşlardan arta kalan dullarda

Yaprak uğultusu değil – gök gürültüsü değil

En eski soluğu toprağın – davullarda

Ordular dökülmüş – kervanlar kırılmış – sevdalar tükenmiş

Ona varan – ondan geçen – ondan çıkan yo11arda

Karanlığa- korkuya – kana batmış

Gün olmuş – kelleler sallanmış dallarda

Ama sevgiler ölesiye imiş – dostluklar

Hacı Bektaşı Veli’yi kucaklayan yıllarda

Ve ustalar ustası Ahi Evren – Ulu Debbağ

Yirmidört ayar kardeşliği ile akıllarda

Bir Yunus Emre gelmiş eğlenmiş – göçmüş

Taptaze rivayeti tam dokuz şarda

Bir Dede İsmail Efendi – Beethoven’le çağdaş

Yenmiş ve güzelleştirmiş ölümü – fasıllarda

Haramizadedir aslını inkar eden

Samurda değil keramet – aşiret çadırındaki çullarda

Yüzlerce kral ve imparator – 37 padişah

Ve derken – (egemenlik) kayıtsız – şartsız kullarda

YUNANCA (Z) HARFİ
GÖNÜLSÜZ KÖPEK

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir