HEM HÜRRİYET HEM EKMEK

Hisar Dergisi Haziran 1970 Sayı:78

DEĞİL – BİLİNEN GİBİ DEĞİL – HEM GÜZEL – HEM KORKUNÇ

HOYRAT TÜRKÜLERDE – İNCECİK AĞITLARDA YATAN GERÇEK

UFAK DA OLSA ÇÖKERTİLEBİLİR GÖKYÜZÜNÜ

ORTA DİREĞİ KEMİREN BÖCEK

LAMI CİMİ YOK – TUT Kİ BİR BAHÇE ANADOLU

YA TEKMİL KURUYACAK – YA TASTAMAM YEŞERECEK

ÖKÜZ VEYA TRAKTÖRLE – YAĞMURLU SABAHLARDA

BİR DESTANA BAŞLAMADIR – TOPRAĞI SÜRMEK

OKULU – SAĞLIK VE AYDINLIĞA DOĞU’YA

KARA TRENLER DEĞİL ARTIK – ŞARKILI KAMYONLAR – UÇAKLAR GÖTÜRECEK

UĞULTULU HİTİT ÇAYIRLARINDA YİNE

TOPUZ OĞLANLAR – KÖPÜKLÜ DEVELER GÜREŞECEK

YİNE GÜLER YÜZLÜ ASKERLER – İSTANBUL ÖNÜNDE

ELELE VERİP RESİM ÇEKTİRECEK

BENİM İNSANLARIM – KÖYLÜLERİM – YÖRÜKLERİM

KALLEŞLİK GÖRDÜĞÜNDEN HEP – EŞKIYADAN ÖTÜRÜ – BÖYLE YILGIN VE ÜRKEK

BİZE – DERELERİN – AKÇA KAVAKLARIN – DEĞİRMENLERİN DOSTU

GÜNEŞLİ VE DE RÜZGARLI TÜRKÜLER GEREK

OKUMALI NAZIM HİKMETİ – OKUMALI AMA

BİR HAYİN – BİR SATILMIŞ OLDUĞUNU BİLEREK

HÜRRİYET Mİ – YOKSA – EKMEK Mİ DEĞİL

HEM HÜRRİYET – HEM EKMEK

ANADOLU DOSYASI

Hisar Dergisi Ocak 1973 Sayı:109

ELEKLE SU TAŞIR – HAVANDA SU DÖĞER GİBİ

YENİDEN BAŞLIYORUZ HERGÜN – SIFIRDAN – HİÇTEN

SEL VE KURAKLIK – YANGIN VE ZELZELE

ŞEMDİNLİ’YE KADAR – KOL GEZİYOR MERİÇ’TEN

KENDİSİ DEĞİL – AÇLIK VE HASTALIĞIN – İLLE KORKUSU

KASKATI YÜREKLERİMİZ ÖÇTEN

DÜZ EDEMEDİK KARLI DAĞLARI

NE ZAMAN SIYRILACAK ANADOLU KERPİÇTEN

KİM TEMİZLEYECEK – ARSIZ OTLARDAN TARLALARIMIZ

VE SINIFLARIMIZI –BİR AVUÇ PİÇTEN

İMANI GEVREMEDE –NANE MOLLA KENTLERİN

GECEKONDU DENEN HÖRGÜÇTEN

HEM AL KAÇIR – OYNAT ORDA BURDA – KULLAN IRGAT NİYETİNE KADINI

HEM KURTARMA KAÇ – GÖÇTEN

GÖNÜL VERMEK YETMEZ ANADOLU’YA – BAŞ KOYMAK GEREK AMA

KESİLDİK GAYRİ GÜÇTEN

EY – (OVALARDA – DAĞLARDA VE ORMANLARDA) – KÖYLERİM – KÖYLÜLERİM BENİM

SENSİN – EN ÇOĞUL – EN SEVGİLİ VE EN SAĞLAM GERÇEK SEN

BUNCA BELAYA – KÖTÜ VE KALLEŞE İNAT

SEN İSTERSEN HERŞEY OLUR – SEN İSTERSEN – AMA TA İÇTEN

HARRAN ÜNİVERSİTESİ

Hisar Dergisi Haziran 1971 Sayı:90

<< ana – baba – her şey

urfalarda güneş >>

GÜNEŞİN PADİŞAH OLDUĞU HARRAN OVASINDA

CEYLANDIR İNCE GÜZEL – EKİNDİR TAZE ÇİÇEK

HADİ GÜNDÜZLER GEÇER DİYELİM

O AYSIZ GECELER NASIL GEÇECEK

GÜME GİDEN TARİH – CASCAVLAK BİR COĞRAFYA

TOZ BULUTU – ÇAMUR DAMLAR – TEZEK VE SİNEK

ŞAFAKLARA TAPILDI BU ÇEMBERDE – KUVVETE TAPILDI

YÜREKLERDEN KORKU EKSİLMEDİ – BAŞUCUNDAN TÜFEK

SAYISI BİLİNSE BİLE – İSMİ BİLİNMEZ

KIZ DEDİĞİN NE Kİ – İLLE ERKEK

ARPA BOYU KADAR HEP – ALDIKLARI YOL

ANADOLU KAĞNI – NESİLLER TEKERLEK

AMA TEK KEYİF TOKLUK DEĞİL – BU ÖLÜMLÜ DÜNYADA

YETMEDİ Mİ SUYU ÇANAKTA – AĞACI RESİMDE GÖRMEK

HEM TUZ – TÜTÜN – ŞEKER GİBİ – GZEL GÜNLERİ

SANMA Kİ SÜRMELİ DEVELER GETİRECEK

SANMA Kİ KEL TEPELERİ YEŞERTEN – SUYA VE GÜLE BOĞAN

YENİ BİR HAZRETİ İBRAHİM GELECEK

BİR OKUL GEREK BİZE – KARDEŞÇE YAŞAMANIN

OTLARIN VE YAĞMURUN İLMİNİ ÖĞRETECEK

<< YA BU DEVEYİ GÜDECEĞİZ – YA GİDECEĞİZ BU DİYARDAN >>

BU İŞTE – KISACA – KASKATI GERÇEK

YOK UYKU – DURAK – SANA – BANA – BİZE

HARRAN ÜNİVERSİTESİ AÇILINCAYADEK

AŞIK GARİP – KEREM İLE ASLI – TAHİR İLE ZÜHRE

Hisar Dergisi Şubat 1972 Sayı:98

AŞIK GARİP – KEREM İLE ASLI – TAHİR İLE ZÜHRE

 

AYNI KARA SEVDA HEPSİNDE – AYNI KOYU MUHABBET – BİR HOŞ MEYİL

BİRER YİĞİT YANGINI VE PARLATAN BELLİ DEĞİL

ŞART SANKİ – ACI VE GÖZYAŞIYLE BİTMESİ SEVDALARIN

MESUT BİR SONLA HALLİ DEĞİL

PÜSKÜRTME BEN – MÜHÜR DUDAK VE İLLE ZİNDAN KARASI SAÇ

– SADECE TOPUKLARA KADAR VE SIRMA TELLİ DEĞİL –

BİR KERAMET VARMIŞ – EVVEL ZAMAN GÜZELLERİNDE

ARZU’NUN – DELİ EDEN KANBER’İ – SIRF İNCE BELLİ DEĞİL –

ÇEHRE AY – DİŞLER İNCİ – GÖĞÜS ENDAN AYNASI

VE ELLER AK GÜVERCİN KANADI – SIRADAN HANIM ELİ DEĞİL

HEPSİNDE BİR ÖRNEK – İRİ KARACA GÖZLER

ALLAH VERGİSİ HEP – SONRADAN HANIM ELİ DEĞİL

HEPSİNDE BİR ÖRNEK – İRİ KARACA GÖZLER

ALLAH VERGİSİ HEP – SONRADAN SÜRMELİ DEĞİL

KEREM GİBİ – YUSUF GİBİ – TAHİR GİBİ YANMAK DA

HER YİĞİTİN HARCI VE HER YİĞİT DELİ DEĞİL

AMA ASLINDA ADI ÇIKMIŞ – BİZİM AŞIK GARİP’İN

YOKSA ONDAN GARİBİ – HER ÇAĞDA – YÜZ DEĞİL – YÜZELLİ DEĞİL

HİÇ ÖLMEYECEKMİŞ GİBİ – ÖLESİYE SEVMELİ – SEVİNCE İNAN

SU – HAVA – BİR DE TOPRAK – BAŞKASI BU DÜNYADA TEMELLİ DEĞİL.

TÜRK ALFABESİNDEN

Hisar Dergisi Haziran 1973 Sayı:114

A (ANADOLU)

<< Köylü efendimizdir >> demişti Atatürk

O hala kuru kuruya efendi – biz çoktan sayın bayız

<< Arapça mı okunsun – Türkçe mi ezan >>

Eller ayda – Biz yağmur duasındayız

<< Fert başına düşen milli gelir – falan – filan >>

Derken sabahları bulgur çorbasındayız

<< Açıktadır köylerde pis su ve lağımlar >>

Arayıp bulma değil – örtme çabasındayız

<< Yüzyıllarca gerideyiz – ortak Pazar ülkelerinden >>

Desene kağnı arabasındayız

Onu bilirim ben – onu söylerim

Daha biz Anadolu’nun (A) sındayız

TARLA KUŞU

Hisar Dergisi Temmuz 1973 Sayı:115

TARLA KUŞU

HADİ BİZİM İŞİMİZ BU – AMA YA SEN – SABAHIN KÖRÜNDE – KARLI ASFALTA

İŞİN NE BE TARLA KUŞU

SENİ DE Mİ TAVLADI – ŞEHRİN UZAKTAN

O SİNSİ – BUKALEMUNCA DURUŞU

AVUÇLARIMDA SANKİ – HAP KADAR YÜREĞİN

TÜYDEN HAFİF AMA – UMUTLU VURUŞU

GÖZÜNDE BÜYÜTME ÖYLE – GELİP GEÇENLER – CANLILARIN

KURT KUŞ – BÖRTÜ BÖCEK DEĞİL DE – HER NASILSA İNSAN OLMUŞU

SEN Kİ – EZBERE BİLENSİN – GÜNEŞİ – SUYU – TOPRAĞI

YANİ – KUŞ MİLLETİNİN BİR ÇEŞİT (DOĞA) OKUMUŞU

AMA BELLİ Kİ – HABERİN YOK – YALAN DOLAN VE KALLEŞLİK GİBİ

KAFES VE DEMİR PARMAKLIK DA – SÖZDE HÜRRİYETE AŞIK İNSANLARIN BULUŞU

LEŞ KARGALARI – ÇANAK YALAYICILAR – HIRSIZI – UĞURSUZU

İTİ KÖPEĞİ – NE OLDUM DELİSİ – İÇMEDEN SARHOŞU

CANGILDAN BETER – ŞEHİR YERİ – SENİN ANLIYACAĞIN

İSPATI DA – EKMEĞİN ASLANIN AĞZINDA OLUŞU

İNSAN GİBİ ACIMASIZ DÜŞMAN VERMESİN – KİMSELERE TANRIM

UZAK DUR BİZDEN – TARLA KUŞU

DÖNMENE BAK – DONSA DA YİNE SICAK VE BEŞ DAKİKALIK YER ZATEN

TOPRAK ANA – KUŞ UÇUŞU

TÜRKİYE TİYATROSU

<<Geçerli değildir tanıklığı – oyuncu kısmının>>

Güllü Agop’tanberi kalp akçe kanı budur

Rol kesene oyuncu derler bizde – yol kesene eşkiya

Gülüp söylerken bile içimiz korkuludur

Acıklı komedilerle gülünç dramlar

Aynı anda sahneye konur

Kös dinler gibi dinler ama – milletin

Eğil bak – gözleri dolu doludur

Her gün – acımasız çiğ güneşler altında geçiştirilen

Yeni bir (orta) veya (kurtkuzu) oyunudur

Cafcaflı – döner sahneyse İstanbul – Türkiye tiyatrosunda

Derme çatma kulis – canım Anadolu’dur

ÖLMEZLİK OTU

Yunus’ta kıvamını bulan muhabbet

Ham adam ağzından kaskatı

Varsa yoksa Ahmediye – karınca duası

Yıldızlar – keçi kuyruğu ve eşref saati

Eğlemişler bizi bugünedek

Doğduğu yön güneşin –batı

Davar ve ırgat niyetine

İkilemiş -üçlemiş- dörtlemişiz avratı

Aşamamış Üsküdar’ı – Osmanoğlu’nun

Yemen’i bile yeşerten o masal atı

Tükenmek bir şey değil

Sana varamamak kötü

Gözü açık gitmek de var – ey Anadolu-

Doluyken dağların ölmezlik otu

DEDİĞİ VEYA DEMEDİĞ1 İÇİN

-Enel hak – demiş Nesimi – demiş ve

Derisi yüzülerek Halep çarşısında öldürülmüş

Eyvallah etmeyen Pir Sultan Abdal’ın

Hesabı görülmüş

Doğru söyleyin – kimse- en hafifinden

Dokuz köyden sürülmüş

Yani – kiminin (dediği) – kiminin (demediği) için

Defteri dürülmüş

Ama – denmeden – istenmeden verildiği bir şeyin

Hangi çağda – nerde görülmüş

Vermenin zevki bile

Verence sömürülmüş

Ondan mı ne – <<ne var. ne yok>> diye sorduklarında – Mehmet

Sadece -gülmüş