ESKİ ZAMAN ODASI | M.Nüzhet Erman

ESKİ ZAMAN ODASI

Üzerinde iki diz, bir baş izi,

Kabeyi gösteren resim seccade.

Yüzbirlik tespihle ak namaz bezi

Bir hava yaratır temiz ve sade.

Köşede bir tutam buğday başağı,

Yeşil bir tülbente sanlı Kur’an.

Titriyor sükutun incecik ağı,

Herşeyde müphem bir değişme her an.

Duvarda sararmıs bir iki resim

Ve gözlere ışık tutan bir ayna.

Halı, döşemeye sarılı mevsim,

Renkleri içime yor arar boyuna,

Bitimsiz zamanı çekip öğüten

Bir değirmen saat, ufak, kanatsız.

Herşey kendi, kendi aleminde şen,

Herşeyde bir sevinç, sebepsiz, adsız,

Sıcak bir rüyada çözülen kedi,

Sokulmuş koynuna yorgun sedirin

Bu oda keder, yas nedir: görmedi,

Dağlar Bu odaya bir gün yavaşca girin..

HAYAL PERDESİ
KUŞ UÇMAZ KERVAN GEÇMEZ

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir