KERAMET

Hoca bir gün boş bulunur :

– Nedir, n’olmuş yani?

Kerametse keramet,

Biz de gösteririz, der .

Sen misin diyen, takılanlar olur :

– Yaşa Hocam! Göster kerametini,

Göster de, ayağına gelsin karşındaki tepeler!

Ok yaydan çıktı artık, ne yapsın Hazret?

Hiç bozuntuya vermez

Ve: – Gel ya mübarek!

Gel ya mübarek!

Gel ya mübarek!

Diye seslenir üç kez.

En ufak bir kıpırdama olmayınca,

Başlar tepelere doğru yürümeğe Hoca!

Biri: – Efendi Hazretleri! Bekleseydiniz biraz,

Nereye gidiyorsunuz, deyince ,

Hem yürür, hem cevap verir:

– Keramet ehlinde gönül, kibir olmaz!

Dağ yürümeyince!

Gayri bize düştü yürümek,

Önemli bir işi çıksa gerek!