YOL TÖRESİ (J) FÜTÜVVET EBCEDI

– J –

Özünü kara toprakla bir tutmalıdır yol eri

  1. (Uğraş) beliyle belliyerek o yer,
  2. (Sevgi) tohumunu ekmelidir oraya
  3. Sıra gelmiştir artık (Marifet) le sulamaya
  4. (Dayanç) ipiyle bağlar gönül rençberi,
  5. (Perhiz) orağıyle biçtiği demetler,
  6. (Kanaat) harmanında,
  7. (Suçtan Çekinme) gücüyle dövülerek
  8. (Sabrın) yardımıyla sapından ayrılan taneleri,
  9. (Razılık) değirmeninde öğütmek gerek
  10. Hamuru (Muhabbet) le bir güzel yuğrulan,
  11. Göz göz olunca da (aşk) Ia pişirilip
  12. (ihlas) tabağına aktarılan arı öz

Sunulmağa hazırdır ulu Tanrı’ya